Het verhaal van de Haagse Rock/reggae band Mopion

[mopion]

Het verhaal van de Haagse Rock/reggae band Mopion begint in de zomer van 2002 (door 'Dangerzone Survivor')
 
In de zomer van 2002 begon het oefenen in de riante oefenruimte van Duinslag eindelijk zijn vruchten af te werpen toen we allemaal frisgewassen, kleding gestreken en in de plooi eindelijk het startschot te horen kregen het podium te beklimmen van het Zeeheldenfestival, om daar onze hard geoefende liedjes ten gehore te brengen bij het luisterend,etend,drinkend en winkelend publiek op een plein midden in het Zeeheldenkwartier in Den Haag. 

Veel mensen uit Nederland zegt het Zeeheldenfestival weinig tot niets maar sinds het 25 jarig bestaan van dit muzikantenpodium hebben heel wat nu bekende bands en artiesten hetzelfde op dat podium meegemaakt wat Mopion nu meemaakt. Hetzelfde zenuwslopende gevoel of alles wel goed gaan. Nou moet worden gezegd dat Mopion bestaat uit muzikanten afkomstig uit alle hoeken van de aarde maar degene die binnen de groep het hardst zijn strot uit propte ‘OHHH ik hoop dat we geen fouten maken’, was toch de rasechte Haagse gitarist van Mopion. Gemotiveerd door zijn slappe gelul waren we toch op weg om een show neer te zetten zonder fouten toen plotsklaps uit het niets zijn gitaarsnaar brak en meneer vrolijk vol overgave met valse toon door bleef spelen op het gevoelige nummer Burning Shame, waarna tot verbazing van de overige Mopion leden het publiek in daverend applaus uitbarsten.
 
Gelukkig was dit incident goed genoeg om later die zomer op te komen draven op Pierpop, een openluchtfestival dat de rocktent “Stairway  to Heaven” de eerste keer organiseerde helemaal achteraan op Scheveningse  pier. Ditmaal compleet voorzien van lokale radio en TV omroepen.
 
Toch een kleine overwinning, temeer omdat iemand in het Friese Heerenveen ons uitnodigde om in de muziektempel “de Sfinx” te komen spelen, voorafgaande van een live radio interview, van de klassieke zender van  Radio Heerenveen. Trots als een pauw voor het feit dat deze Haagse band ook de oudere generatie van Heerenveen muzikaal konden bereiken, speelde ze die avond de sterren van de hemel. Jammer dat de oudere generatie niet tussen het over het algemeen genomen puber publiek stond, maar begrijpelijk want het regende pijpestelen.   
 
Na regen komt zonneschijn en zodra de eerste zonnestralen hun opwachting maakte om de zomer van 2003 in te luiden, beklom Mopion het Haagse Poppodium. 
Dit spektakel is door heel Nederland wat meer bekend omdat dit altijd een dag voor Parkpop plaats vind. Ook in het Haagse Zuiderpark, en nou ja, Parkpop is nu eenmaal het grootste gratis popfestival in Europa, dus voor Mopion een extra feestje om op dit festival te staan.
 
Niet lang daarna vond Mopion in hun overvolle mailbox tussen alle spam een mailtje van de organisatie van het Haagse songfestival. Of we er zin in hadden om een liedje te schrijven waarin de stad Den Haag centraal stond, en dit in te sturen. Geintje zeker omdat alle ingestuurde songs eerst goedgekeurd moesten worden door een vakjury. In de praktijk is het eigenlijk wel zo dat Mopion zich niet bezighoud met wedstrijdjes en dingetjes in competitieverband, dit heeft te maken met de relaxte maar oh zo eigenwijze meningsverschillen binnen de groep mede veroorzaakt door de verschillende achtergronden van de muzikanten, maar na nogmaals aandringen van de organisator ging Mopion in beraad en verzon toen ter plekke de muziek en tekst van Popcity no.1 (OH OH Den Haag).
Uit alle inzendingen werd Mopion uitgenodigd om op 5 oktober 2003 mee te doen aan de 2e voorronde. Een hele nieuwe ervaring omdat we de instrumenten thuis moesten laten en alleen gewapend met een muziekband ter versterking voor een meezingende en klappende volle zaal ons liedje ten gehore konden brengen. Een hilarisch tafereel natuurlijk,achteraf terugkijkend naar de beelden op TV leek het geheel verdacht veel op de Henny Huisman’s Mini Playback Show.
We hadden geen finaleplaats gehaald maar kregen wel allemaal een medaille met de bijbehorende bos bloemen en dat is toch maar mooi meegenomen.
 
 
In 2004 deed Mopion het iets rustiger aan, een soort sabbatical jaar zeg maar, alleen voor wat betreft de grotere optredens. We deden nog wel wat kleine optredens her en der in de stad maar de overige tijd werd voornamelijk gebruikt voor het schrijven van nieuw materiaal en later dat jaar met het produceren en opnemen van de single Peace and Justice in de Pink Noise studio in Eindhoven, wat geheel is gesponsord door verschillende bedrijven in de muziekindustrie voor het goede doel Warchild.
 
 
En nu is Mopion weer terug bij af, jawel het laatste Zeeheldenfestival 2005, maar met het verschil dat dit festival hun 25 jarig bestaan uitgebreid gaat vieren waar op de laatste dag ter afsluiting alleen maar bekende muzikale toppers staan, waaronder ook Mopion. Het festival wordt dit jaar afgesloten met een optreden van Henk Westbroek, en natuurlijk is Mopion van plan om na afloop backstage een biertje te gaan zuipen, met deze, alsof hij het uitgevonden heeft, altijd vaag ouwehoerende,min of meer zwaar gestoorde maar bovenal een dosis muzikale kwaliteit bezittende gast uit Utrecht. Mopion heeft altijd hart voor het goede doel.
 
 
Met dank aan: 
http://www.zeeheldenfestival.nl
http://ijssel.denhaag.org


En vergeet niet om regelmatig op onze site www.mopion.nl te kijken voor de laatste nieuwtjes e.d.

Of check on profiel op ongekendtalent.nl